Op de foto: Jan, zoon Roel en de vrouw van Jan, Natasja.
Op de foto: Jan, zoon Roel en de vrouw van Jan, Natasja.

2e en 3e generatie Kolenbrander Transporten BV Zenderen

Zakelijk

Ga in gesprek met de familie Kolenbrander en je voelt enige bescheidenheid in manier van optreden maar wél een goed getimed afsprakenbeheer. Klokslag 10 uur verschijnen moeder Natasja (53) en zoon Roel (20) ten tonele. Op het moment dat we zo’n beetje klaar zijn met gesprek, wordt Roel afgelost door vader Jan (57). Daarmee zijn ze met z’n drieën aan het woord geweest. Men voelt elkaar ook haarfijn aan.

ZENDEREN/ALMELO – Op de tafel waar we zitten, liggen een 7-tal uren boekjes met blanco werkbonnen waarin de medewerkers de gemaakte ritten noteren et cetera. “Nee, nog geen i-padjes hier. Iedere dag krijg ik van alle jongens de bonnetjes, dezelfde avond zijn ze ingeboekt en weten we precies wat er gebeurd is, zodat we ook precies weten wat er gefactureerd kan worden. Dat kan met een bedrijf met de omvang van de onze. Heel veel groter worden, willen we ook niet. Het is nu allemaal goed behapbaar”, vertelt Natasja.

Plotseling overnemen 
Het bedrijf werd in de jaren 60 opgestart door mijn schoonvader Herman. Gestart met één vrachtauto klaarde hij het werk. Toen mijn vader Herman Kolenbrander in 1991 nog op 50-jarige leeftijd plotseling overleed, moesten we van vandaag op morgen het bedrijf voortzetten. Jan heeft een half jaar voor het overlijden van zijn vader het Getuigschrift van Vakbekwaamheid voor het vervoer van goederen over de weg behaald. Toentertijd was dit een Engelstalige opleiding en dat hij dat in 3 weken moest doen. Na de Brexit is dit omgezet in een Nederlands diploma. We hebben er altijd keihard voor moeten werken om het nu zo te hebben zoals het nu is. Dit heb ik samen met mijn broer Ben gedaan die hiernaast woont en werkt en ons toen en nóg met raad en daad terzijde staat. Het plotseling overnemen is niet iets wat je graag wilt. Veel ondernemers maken afspraken die niet altijd vastgelegd worden maar in het hoofd zitten. Zulke dingen maakten we mee. In het begin was dat schakelen, en dat in een tijdgewricht met slechte economische gang van zaken. We werken nu met een heel fijn en stabiel team samen zijn we sterk”.

“Daar móet je in mee”
Zoon Roel werkt nu al 2 jaar bij ons en is misschien wel te zijner tijd beoogd bedrijfsopvolger. Volgde de naburige AOC, nu Zone geheten en ging daarna naar de vervolgopleiding Soma in Harderwijk. Roel “Dat kun je zien als dé opleiding voor infrastructuur en alles wat daarbij komt. Je leert er onder andere ook het rijden en bedienen van shovels en kranen en zelfs het werken met asfaltlegmachines en het omgaan met GPS-systemen. Het hebben van de juiste papieren, stelt je in staat om allerlei soortig werk te doen. Werk je bijvoorbeeld voor Urenco, dan moet je je houden aan de door hun opgestelde eisen. GPI en Poortinstructies zijn daar verplicht voor iedereen die daar werkt. Onze andere zoon Daan heeft de opleiding voor vrachtwagenchauffeur ook goed afgerond en werk nu als internationaal chauffeur bij Looms in Almelo. Hij werkt ook wel bij ons op de zaterdag of als hij vrij heeft helpt hij ons ook in ons bedrijf. Daan heeft nog een tweelingzus Sara. Zij is doktersassistente”.

Hoe kijken jullie tegen de regelzucht en controle van de overheid aan? 
Natasja: “Het lijkt allemaal overdreven maar het is goed dat er strenge controles zijn. Soms moet je verklaringen van goed gedrag en accountantsrapporten meesturen omdat de opdrachtgever wil weten welk vlees men in de kuip heeft. Daarom is het ook van belang dat je met deugdelijk materiaal op de weg zit. Al het materieel dat we hier hebben wordt op tijd gekeurd en wordt goed onderhouden. We hebben bijvoorbeeld 6 vrachtauto’s in een niet te missen felrode kleur, 2 mobiele kranen, een shovel, 2 minigravers, een midi-shovel. We hebben meer materieel dan mensen. We rijden HVO-brandstof in combinatie met euro-6 motoren waarmee je qua uitstoot in de buurt komt van elektrisch. Nee, wij hebben nog geen elektrisch materieel. Iedereen vergéét dat dat ook geproduceerd wordt uit fossiel”.

Wie zijn jullie opdrachtgevers?
“Dat varieert van bouw- en aannemingsbedrijven in de weg- en waterbouw, maar ook particulieren die een container bestellen om afval af te voeren van een schuurtje of wat dan ook. In de coronatijd liep het storm bij de particulieren. Veel mensen verbouwden de keuken, legden de tuin aan of ruimden de schuur eens goed op. Onze klanten zitten vooral in deze regio en we mogen niet klagen qua werkzaamheden. We graven veel bouwputten uit, we handelen in zand en grint. Ben je aan het graven en transporteren met grond, dan moet daar ook weer een rapport bijgevoegd worden waarop de herkomst wordt vastgelegd. Je wilt niet weten waar je tegenwoordig overal papieren voor nodig hebt. Dat is echt niet grappig meer. Je moet er tegenwoordig veel voor doen om een goede boterham te kunnen verdienen”.

Waar zitten we nu, is dat Almelo, Bornerbroek of Zenderen?
Jan; “Vroeger zaten we in Zenderen, en in onze beleving is dat nóg zo. Na een grenscorrectie enige jaren geleden is alles ten westen van de Grote Bavenkelsweg- Almelo geworden, rechts bleef Zenderen. En we zitten dichtbij Bornerbroek, dat valt ook weer onder Almelo. We voelen ons Zendersen. Roel en Daan hebben vrienden die uit Bornerbroek komen. Die zitten daar vaak in een keet die ze samen hebben gekocht en verbouwd tot drinkkeet”.

Tekst en beeld: Gerard Voortman

Op de foto: Jan, zoon Roel en de vrouw van Jan, Natasja.
Op de foto: Jan, zoon Roel en de vrouw van Jan, Natasja.