Mooi weer festival: Regen of niet, ze kwamen gewoon

BORNE - Zaterdag 6 juni, halfvier ‘s middags. De eerste bezoekers hadden hun fiets al gepakt, hun mand gevuld en hun zonnebril op. En toen begon het te regenen. Niet een beetje, maar genoeg om te twijfelen. Genoeg om de fiets terug in de schuur te zetten. Maar niet iedereen deed dat.

Want er waren er ook die gewoon gingen. Die hun jas dichtknoopten, hun kraag omhoogdeden en op de fiets stapten richting Herenboeren Oale Esch, Erve ‘t Hilbert of de Kloostergaarde. Diehards, noem je ze. Of gewoon mensen die weten dat Twents weer grillig is en dat muziek altijd wint van een regenbui.

Bij Hedevelds Bio Ei in Hertme hadden ze er slim op ingespeeld. Groot uitgepakt dit jaar, met genoeg overdekte ruimte om droog te staan ook als de hemel zijn zin deed. Dat maakte het verschil. Wie daar aankwam, kon de jas uittrekken, een drankje pakken en gewoon genieten van de muziek, terwijl buiten de buien over de weilanden trokken. Zo hoort een buitenfestival dat weet dat het Nederlandse zomerweer onvoorspelbaar is.

De vierde editie van ‘t Mooi Weer Festival was niet de drukste. Dat weet de organisatie ook. Kulturhus Borne had gehoopt op een zomerse zaterdag, op fietsen langs de vijf locaties verspreid over Borne, Hertme en Zenderen, op de geur van lokaal eten in de buitenlucht. En dat was er ook, alleen wat stiller dan gehoopt. De buien trokken gelukkig over, en wie bleef of later alsnog kwam, trof een festival dat gewoon doorging. Twintig bands, vijf bijzondere plekken, en de sfeer die dit evenement al vier jaar typeert.

Nieuw dit jaar was de Herenboerderij Oale Esch als locatie, en dat was meteen een van de mooiste toevoegingen. Een bijzonder concept: zo’n 250 huishoudens die samen met een boer hun eigen boerderij runnen, als coöperatie, als buurt. Wie meer wil weten hoe dat werkt, kan dat trouwens binnenkort zelf zien. Op zaterdag 20 juni organiseert de Herenboerderij Oale Esch een opendag, van 14.00 tot 17.00 uur. Een mooie kans om te snuffelen aan dit soort landbouw van dichtbij.

Dat zo’n plek meedoet aan een festival als ‘t Mooi Weer past precies in de gedachte erachter. Lokaal eten, lokale muziek, lokale verbinding. Geen groot centraal terrein met hekken eromheen, maar een route langs plekken die er al zijn. Een boerderij. Een erve. Een kloostergaarde. Plekken met een verhaal, die je normaal gesproken niet zomaar betreedt.

De naam van het festival is tegelijk belofte en risico. Alleen bij mooi weer, zo luidt de ongeschreven wet. En dat maakt elke editie een gok. Maar misschien maakt het ook iets los. Wie ondanks de regen toch ging, koos bewust. Niet omdat het moest of makkelijk was, maar omdat die locaties, die muziek, dat gevoel de moeite waard zijn. Zelfs met natte schoenen.

De diehards die er vanaf 16.00 uur al bij waren, keken het weer recht in de ogen en stapten toch op de fiets. Dat zegt meer over dit festival dan welke bezoekersaantallen dan ook. Volgend jaar een nieuwe poging. En dan maar hopen dat het weer de naam eer aan doet.

Door: Pim Demmer