Kareltje zette Borne weer eens op de kop

BORNE – Bijna tweehonderd teams, bijna vierduizend deelnemers en een dorp dat een avond lang geen seconde stil zat. Zaterdag 19 september werd voor de zesde keer de Slag om Borne gespeeld, dit jaar onder het thema ‘Samen Bouwen Geeft Kleur’. Van een rokerige tempel in het Huis van Borne tot sprinkhanen op het beachvolleybalveld: wie meedeed, kwam ogen, oren en smaakpapillen tekort.

Gedoopt in de tempel
Wie binnenkwam, liep een wolk in. Buiten hing de rook dik in de lucht en bij het openen van de deuren trok die gretig mee naar binnen. Nog voordat er één vraag gesteld was, gingen de brandalarmen al af. Niks aan de hand, bleek al snel. Maar een betere binnenkomst had de organisatie niet kunnen verzinnen: dit werd geen gewone avond.

De zaal van het Huis van Borne was omgedoopt tot de tempel van Kareltje. Het geroezemoes zakte weg toen hij binnenkwam, met zijn gevolg in zijn kielzog. Een voor een wees hij mensen aan en legde hij een hand op hun schouder. Niemand durfde te lachen, of juist iedereen tegelijk. In de rij stonden ze, plechtig en een tikje ongemakkelijk, alsof ze gedoopt werden in het heilige, eeuwenoude vuur van Kareltje.

Toen zakten de blokken naar beneden. Zeven puzzelstukjes, die samen één kubus moesten vormen. De regel was even simpel als meedogenloos: pas als de hele tafel klaar is met bouwen, mag men de zaal verlaten. De muziek knalde door de speakers, de klok tikte genadeloos door en aan elke tafel bogen hoofden zich over dezelfde koppige stukjes hout. Wie klaar was, keek meewarig naar de buren. Wie nog bezig was, voelde die blikken branden in de nek. Samen bouwen, en dan heel letterlijk.

Dat de Slag allang niet meer alleen van de fanatieke vriendengroepen is, bleek wel uit de deelnemerslijst. Zelfs het college had een team ingeschreven, en dat speelde bepaald niet voor spek en bonen mee.

Robinson op het beachveld
Bij de Webton beachvolleybalvelden was het tijd voor ‘DorSet Een Smaakje Aan’. Op het beachvolleybalveld stonden banken in het zand, met daarop halve kokosnoten. Wie ooit een avond voor Expeditie Robinson heeft gezeten, wist direct hoe laat het was. En toen ook nog de bekende muziek van de eetproef door de speakers rolde, was het plaatje compleet. Tenen in het zand, handen om de kokosnoot, maag in de keel.

De eerste gang liet weinig aan de verbeelding over. Een sprinkhaan, met gefermenteerde bonen. Er werd gezucht en vooral heel lang naar het bordje gekeken voordat iemand de eerste hap waagde, daarna sloeg bijna iedereen het snel achterover. De tweede ronde maakte veel goed: een overheerlijk hapje van Dorset, waarin de teams drie ingrediënten moesten herkennen. Van walgen naar genieten in een paar minuten. Ook dat is de Slag om Borne.

Hits onder het gewelf
Al voor de Stephanuskerk kronkelde een lange rij naar binnen. Alle groepen werden hier verwacht, twee man sterk, met de oren op scherp. Achter de microfoon stond een vertrouwd gezicht: Herman Lansink Rotgerink, die ook aan het eind van het jaar de muziekquiz in het Kulturhus presenteert. Onder het eeuwenoude gewelf klonk nu geen orgel, maar het ene intro na het andere. Achttien titels en achttien artiesten moesten herkend worden. Er werd gefluisterd, geneuried en af en toe iets te hard meegezongen. Met meer dan 400 man in de zaal zat de kerk weer eens goed vol.

Ondertussen baadde de kerk in steeds wisselende kleuren licht. Wie dacht dat dat puur voor de sfeer was, had het mis. Ook de kleuren stonden voor een letter. Wie alleen oren had, miste de helft.

Sjoelen naar de bingo
Terug in het Huis van Borne gooiden Corine Hofstra en Ruben Baartman de zaal volledig op z’n kop met de Sjoelbak Bouwvak Bingo. De zaal zat stampvol met teams, pennen in de aanslag boven de bingokaarten. In het midden stond een megasjoelbak, en daar draaide alles om. Er werd gesjoeld naar de punten op de kaart. Elke schijf die in het juiste vak gleed, werd onthaald alsof er in de blessuretijd een doelpunt viel. Elke schijf die net tegen de rand bleef hangen, leverde een collectieve kreun op die tot buiten te horen was.

Een dorp in beweging
Het is bijzonder om te zien hoe één avond een heel dorp op z’n kop kan zetten. Van kerk tot beachveld en van tempel tot bingozaal: overal werd gepuzzeld, gefietst, geproefd, gezongen en vooral veel gelachen. Achter die chaos zit een team van vier. Ruben Baartman, Corine Hofstra, Maroesja Swart-Nijhuis en Frank Vennegoor slagen er al voor het zesde jaar op rij in om met hun enthousiasme heel Borne mee te slepen en een glimlach op ieders gezicht te toveren.

Door Pim Demmer