Diamanten huwelijk Cor en Annie ter Bruggen – Blokhuis
Algemeen‘Bij elk nieuw huis twee kinderen erbij’
door Peter van der Molen
Borne - ‘Oude bomen moet je niet verplanten’. Die tegeltjeswijsheid zit er nog steeds bij velen diep in, maar tijden zijn veranderd en het is zelfs wetenschappelijk bewezen dat overplanten geen probleem hoeft te zijn. Cor ter Bruggen (88) en Annie ter Bruggen Blokhuis weten daarover mee te praten. Vier jaar geleden verhuisden zij vanuit een bijna levenslang Hengelo naar het Dijkhuis in Borne en gisteren konden zij er al hun 65-jarig huwelijksfeest op bescheiden wijze vieren. Een diamanten huwelijk komt steeds minder vaak voor en voor burgemeester Jan Pierik vormde dat alle reden om het bruidspaar in het restaurant van Het Dijkhuis met het behalen van deze mijlpaal te feliciteren.
Annie komt uit Hengelo waar zij naar haar schooltijd bij Stork op kantoor ging werken. Een administratieve baan waarmee bijzonder in haar sas was. Cor maakte zich ondertussen in Enschede verdienstelijk als monteur bij garage Kokkeler.
‘Hij had er verstand van’ herinnert Annie zich en met enige trots: ‘Hij had ervoor doorgeleerd en had alle papieren’.
Dat hoorde Annie pas nadat zij Cor op een bruiloft van een buurjongen had ontmoet. Die ontmoeting leidde tot een andere tegeltjeswijsheid namelijk dat van een bruiloft een bruiloft komt. Eerst nog twee jaar verkering en in 1957 het huwelijksbootje in. In oktober voor de wet en een maand later voor de kerk.
‘Daar zat voor mij wel een negatief kantje aan’, herinnert zich Annie ‘want ik moest ontslag nemen. Dat ging toen nog zo. Als je ging trouwen, moest je als vrouw opstappen. Dat vond ik wel jammer, want ik had het er reuze naar mijn zin’.
Annie leverde haar baan in voor het stichten van een gezin met Cor die daarvoor naar Hengelo verhuisde, want hij kon daar een beter betaalde baan bij Tante Pos krijgen. Een baan die hij met liefde en plezier liefst 40 jaar volhield voor hij met pensioen kon. Ondertussen kreeg het gezin gestalte met de komst van vier zonen en twee dochters die inmiddels ook al tussen de 50 – 64 jaar tellen. Het gezin werd familie, want er kwamen ook nog 14 kleinkinderen – inmiddels variërend van 14 – 33 jaar terwijl zich ook al drie achterkleinkinderen hebben gemeld.
‘Ja, dat was wel opvallend’, weet dochter Harriet nog te melden. ‘Elke keer als zij verhuisden werden er twee kinderen op het nieuwe adres geboren. Zij zijn drie keer verhuisd’.
Voor Cor en Annie brak vanaf begin jaren ‘60 van de vorige eeuw een tijd aan waar zij van hun vrijheid konden genieten.
‘Wij hadden tijd voor leuke dingen en onze caravan had een vaste plek op camping De Bergvennen waar wij vaak met het hele gezin samen waren. Dat was een geweldige tijd’, blikt Annie met een mengeling van voldoening en weemoed terug.
Met de gezondheid van Cor – die zijn hele leven slechts een keer een griepje had gehad – ging het helaas achteruit en dat leidde uiteindelijk tot een verhuizing van het echtpaar naar woon – en zorgzorgcentrum De Slangenbeek in Hengelo. Maar helaas bleek het niet de laatste verhuizing, want Cor raakte steeds meer aangewezen op specifieke zorg en die werd gevonden bij Het Dijkhuis in Borne waar het bruidspaar sinds 2018 woont, separaat helaas. Vanuit haar appartement op vijfhoog kijkt Annie uit op nog vol in het blad zijnde bomen.
‘Als straks het blad eraf is zie je soms wandelaars en joggers. Maar nu valt er weinig te zien als ik voor het raam zit. Het is voor ons weliswaar een vreemde omgeving, maar ik heb hier wel mijn draai gevonden. Ik heb met een aantal bewoners leuke contacten en er wordt hier van alles georganiseerd en ik kan met mijn rollator zelf naar de winkels of de markt. Volgende maand – als wij voor de kerk ook 65 jaar getrouwd zijn – houden wij met de hele familie nog een feestje en daar zal Cor ook bij zijn. Mooi toch’!
