Zakelijk

Gemeente Borne moet na ruim 21 jaar verder zonder Miranda Mulder

BORNE - Borne zonder Miranda? Dat kan niet. Het is slechts een van de vele positieve reacties die Miranda Mulder ontving toen zij liet weten na ruim 21 jaar haar werk voor de gemeente Borne in te ruilen voor een baan in het bedrijfsleven. Het ongeloof wordt breed gedragen, ook door mensen buiten de muren van het gemeentehuis, want zij deed haar werk niet alleen vanachter haar bureau, maar zocht - als daar aanleiding voor was – de mensen ook thuis op.  

“Ik ben een mensen mens en vindt het heel belangrijk hun mening te horen. Bij het grote publiek wordt vaak negatief gereageerd op ambtenaren, maar wij hebben hier in Borne heel actief de inwoner laten merken dat wij rekening houden met hun mening. Ik ben er trots op dat ik daaraan een bijdrage heb mogen leveren. 

MijnBorne 2030 
Tastbaar bewijs voor deze opstelling vormt het project MijnBorne 2030 dat tien jaar geleden werd gestart en waarachter zij als adviseur overheidsparticipatie een drijvende kracht werd. “In feite zei de gemeente tegen de inwoners: zeggen jullie maar hoe jullie het willen hebben. Daarmee waren wij in Nederland de eerste gemeente die geen toekomstvisie schreef vanuit het gemeentehuis, maar samen met partners en inwoners. Daar hebben wij zelfs onderscheidingen voor gekregen. Wij gaan nu herijken. Kijken of de uitgangspunten van toen nog staan of aangepast moeten worden. De inwoner zegt nu vaak: laat het nu eens aan ons over en dat is de kracht van MijnBorne 2030. Ter geruststelling vervolgt goedlachse Miranda: “Ik blijf nog even bij dat project betrokken. 
 
De basis onder participatie bestaat uit communicatie en daarvoor heeft Miranda aan het eind van de vorige eeuw gestudeerd. Met de opgedane kennis ging zij vervolgens bij een reclamebureau aan het werk, waar zij al snel haar eerste opdracht zelf mocht presenteren. In korte tijd maakte zij kennis met de harde werkelijkheid van de commercie en dat stuitte haar tegen de borst. Het werd haar duidelijk: ik wil bij de overheid werken waar commercie niet bij alles voorop staat. Toen bij de gemeente Borne een vacature werd gemeld solliciteerde zij en werd op 1 mei 2000 aangenomen als communicatiemedewerker. “Ik kreeg meteen een behoorlijke les in crisiscommunicatie, want bij mijn vuurdoop moest ik meteen in Enschede aan de slag in verband met de vuurwerkramp als voorlichter rampterrein. 

Meteen daarna begon Miranda op grond van haar functie andere ambtenaren de verschillende aspecten van communicatie bij te brengen en te leren denken vanuit het perspectief van een willekeurige inwoner en bleef zichzelf ondertussen verder ontwikkelen tot adviseur overheidsparticipatie. “Ik ben een verbinder. Kijk niet naar wat ons scheidt, maar naar wat wij samen kunnen. Dat is gezien de vele fijne reacties op mijn vertrek kennelijk behoorlijk gelukt. Ik heb mij nooit gerealiseerd dat ik zoveel voor zovelen heb betekend. Of mij dat niet aan twijfelen heeft gebracht? Niet echt, maar ik moest wel even slikken bij al die warme reacties. 

Direct aan de slag in nieuwe jaar 
Meteen in het nieuwe jaar gaat Miranda bij een bureau aan de slag. Haar nieuwe baan ligt als het ware in het verlengde van wat zij de voorbije 21 jaar heeft gedaan. Werken en denken vanuit de burger. “Ik mag overheden coachen en stimuleren om nog meer samen te werken met de inwoners. Het lijkt een omgekeerde werkwijze – want ik werkte nu vanuit die overheid – maar het uiteindelijke doel is hetzelfde. Overheidsparticipatie. Daarvoor heb ik bij de gemeente heel veel ruimte gekregen. Of het aangaan van een nieuwe uitdaging iets met een midlifecrisis te maken heeft? Ik weet het niet, maar in mijn privéomstandigheden heb ik nu de ruimte gekregen om mijn vleugels nog een keer uit te slaan. Ik geloof niet zo snel dat iets niet kan. Ik wil mij in mijn nieuwe baan ook weer dienstbaar opstellen en heb daar veel zin in, ook al omdat ik meer naar de mensen toe zal kunnen gaan. Minder achter het bureau. Borne zonder Miranda? Ik kan het omdraaien. Miranda zonder Borne? No way!