Algemeen

Mevrouw H.J. Boone – Maneschijn oudste inwoonster van Borne

Borne | Vorige week werd Mien Boone-Maneschijn 100 jaar. Burgemeester Gerard van den Hengel kwam de jarige feliciteren. Hij overhandigde haar een kopie van haar geboorteakte uit 1919. Zij was daar erg verrast door. Verder had hij een mand met lekkers meegenomen en een boek met mooie panden in Borne.

“Dat vind ik leuk, die kopie van mijn eigen geboorteakte uit 1919, geheel handgeschreven”, zo reageert de honderdjarige. Het is prachtig weer en ze geniet van haar mooie tuin aan de Azelosestraat. Als de burgemeester even met haar praat vertelt ze dat ze goed overweg kan met de laptop. “Ik wist dat u zou komen dus ik heb even opgezocht, hoe u eruit zag” vertelt ze lachend.

 

Maneschijn

Mien heeft haar hele leven in Borne gewoond. Ze is geboren vlakbij het station en groeide op bij haar ouders op de boerderij. Die stond waar nu de wijk Letterveld is. “Ik was best trots toen ik hoorde dat een van de vijvers de naam Maneschijn kreeg, want daar heeft onze boerderij gestaan. Ik zie mijn vader nog spitten op het land”. Haar lagere school volgt ze aan de Pietman Kolkschool. Daarna werkt ze tien jaar bij het woningbureau. Ze trouwt en haar man werkt eerst bij Spanjaard en later bij de Universiteit Twente als practicumbegeleider. Ze krijgen twee kinderen Albert (72) en Marian (65). Die trouwden en er kwamen drie kleinkinderen. Ondertussen heeft Mien ook nog vijf achterkleinkinderen. Haar man is helaas jong overleden.

 

Borne mooiste plek

Mien woont nog steeds zelfstandig met wat hulp van thuiszorg en van de twee kinderen die in de buurt wonen. Ze kan zich best redden, ze puzzelt veel en als ze het antwoord niet weet, zoekt ze het op in haar computer. Ook volgt ze de huizenprijzen, iets wat ze aan haar werkzame periode heeft over gehouden. Haar zoon Albert vult dat nog even aan: “Ma die vergelijkt ook nog alle aanbiedingen die er zijn en gaat dan voor de goedkoopste aanbieding”. Mien vindt Borne de mooiste plek om te wonen en te leven “al had ik eerder een appartementje moeten kopen. Maar ja, je weet niet van te voren dat je 100 jaar zal worden. Af en toe denk ik, het is wel goed zo, al mijn bekenden zijn er niet meer, ik ben nog alleen over. Maar vandaag is het feest”. WA