Algemeen

'Mijn hobby is behoorlijk uit de hand gelopen’

Gea Wissink van kinderopvang De Drie Biggetjes

Tekst en foto: Peter van der Molen

HERTME - ‘Voor de krulstaartjes en de knorretjes, toets 1, voor de bijtjes en de krekels, voor de koetjes en de kalfjes, voor de ….’ Een argeloze beller zou wellicht denken met de kinderboerderij te bellen, maar niets is minder waar. Het is het welkomstbandje van Kinderopvang De Drie Biggetjes in Hertme. De link naar de agrarische sector is niet zo vreemd, want de opvang is ondergebracht in de voormalige boerderij van de familie Huiskes aan de Wetering.

‘Mijn ouders hadden een gemengd bedrijf met melkvee en varkens’, legt dochter Gea uit. ‘Er was geen opvolging en dus kwam daar een einde aan. Ik wilde zelf graag met kinderen werken en had de Pabo – opleiding gevolgd en mij in de onderbouw gespecialiseerd. Toen ik een keer in Zenderen de kinderen van mijn broer van de opvang moest halen, wist ik het: ik wil zelf een kinderopvang beginnen. Pogingen om dit in Borne of Hengelo te doen mislukten en toen zei mijn moeder ‘waarom doe je het niet hier?’ En zo is het gekomen. ’Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want tover een varkensstal maar eens om in een ruimte waar kinderen, volgens de laatste eisen van opvang, in kunnen worden ondergebracht. Dat lukte met vereende krachten. Terwijl er een jaar lang werd getimmerd en vertimmerd, was Gea ondertussen in Enschede actief in het onderwijs.

‘Wij hebben alles zelf gedaan. Wij hebben zelfs de bedjes bij de kringloop gehaald en geschilderd en van begin af aan ging het beter dan verwacht. Wij zijn begonnen met de opvang van kinderen van 0 – 4 jaar en hadden al snel een wachtlijst. De eerste medewerker kwam er meteen bij. Uit die eerste periode zijn nu, na bijna 25 jaar, nog steeds twee medewerkers bij De Drie Biggetjes actief. De ene uitbreiding volgde op de andere, want er was hier voldoende ruimte en de locatie is natuurlijk geweldig zo midden in de natuur met zicht op de dieren, een mooie omgeving, uitzicht en vooral rust.’

Toen de vraag naar buitenschoolse opvang voor de leeftijdsgroep 4 – 12 jaar kwam, werd daar op ingespeeld. Vanwege de afstand – de kinderen komen uit de wijde omgeving – worden de 55 kinderen drie dagen per week met elektrische busjes opgehaald of met de twee elektrische bakfietsen. Bij meer kinderen horen ook meer medewerkers. Dat aantal is inmiddels opgelopen tot 34 pedagogische medewerkers en vijf personen in de ondersteuning, bijvoorbeeld op kantoor. ‘Je mag wel zeggen dat het een uit de hand gelopen hobby is en mijn liefde voor het werken met kinderen heeft toch wel een andere invulling gekregen. Ik val nu nog slechts een enkele keer in’.

Het dagritme verloopt vanaf 07.30 uur volgens een min of meer vast ritme, waarbij het bij de allerjongsten vooral om verzorging gaat, de wat oudere lezen boekjes, zingen, doen mee aan beweegspelletjes (vooral buiten), krijgen tussen de middag een boterham en om drie uur fruit. Enkele keren in het jaar komt een medewerkster van het consultatiebureau, een jeugdconsulent en een logopediste een praatje maken.

‘De gemeente Borne heeft aangegeven behoefte te hebben aan buitenschoolse opvang plus. Dus meer zorg voor de 4 – 12-jarigen. Heeft een medewerkster nu elf kinderen onder haar hoede, dan worden dat er dan zeven die meer aandacht kunnen krijgen. De jeugdconsulent uit Borne bepaalt wie er voor plaatsing in aanmerking komt. De extra kosten die dit met zich brengt, worden door de gemeente vergoed.’ En ondertussen is er weer een wachtlijst voor de reguliere opvang. ‘Wij hebben vorig jaar een noodunit geplaatst, maar die gaat nu weg om plaats te maken voor een volledig nieuw gebouw. Daarin is dan ook plaats voor de kinderen die nu nog gebruik maken van onze dependance bij restaurant Jachtlust. De hele opvang is dan op één plek bijeengebracht als wij volgend jaar ons 25-jarig jubileum vieren.’